Ελληνικός Τίτλος: The X Files: Θέλω να Πιστέψω
Είδος: Μυστήριο, Επιστημονική φαντασία
Σκηνοθεσία: Chris Carter
Σενάριο: Frank Spotnitz, Chris Carter
Παραγωγή: Frank Spotnitz, Chris Carter
Φωτογραφία: Bill Roe
Πρωταγωνιστούν: David Duchovny,Gillian Anderson
10 Σεπτεμβρίου 1993: Το πρώτο επεισόδιο της σειράς
THE X FILES απο το δίκτυο FOX βρίσκεται στον "αέρα".
1994: Οι συντελεστές της σειράς παραλαμβάνουν το πρώτο τους
βραβείο. Αυτό είναι το βραβείο Emmy για το καλύτερο σήμα
σειράς. Θα ακολουθήσουν άλλες 140 υποψηφιότητες και 60 βραβεία.
19 Ιουνίου 1998: Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας THE X FILES
είναι γεγονός. Τα έσοδα της θα φτάσουν τα 190 εκατομμύρια και
ετσι θα τερματίσει πρώτη στο box office της εβδομάδας.
19 Μαΐου 2002: Μετά από 9 επιτυχημένες σεζόν προβάλλεται το τελευταίο
δίωρο επεισόδιο της σειράς.
2008: Η νέα ταινία "The X-Files: I Want to Believe" βρίσκεται στις αίθουσες
και περιμένει τους fans και όχι μονο, να της ρίξουν μια ματια.
Βρισκόμαστε στη χιονισμένη Virginia και παρακολουθούμε τις
έρευνες του FBI για την εξαφάνιση 12 γυναικών. Δεν θα βρει
κανεις το παραμικρό όμως και έτσι θα στραφούν όλοι στην
εμπειρία και στις γνώσεις του Fox Mulder (David Duchovny) και
της Dana Scully (Gillian Anderson). Εκείνοι με την σειρά τους θα
βασιστούν στα οράματα ενός ιερέα που όπως θα περιμέναμε δεν
είναι και πολύ φυσιολογικός. Με λίγες σταγόνες αίμα και μερικά
φτυάρια θα βρούν την μια άκρη του νήματος και έτσι θα
ξεκινήσουν να λύνουν σταδιακά το μυστήριο.
Η φετινή ταινία δεν συγκρίνεται ούτε με την ταινία του 98 ούτε
καν με κάποιο επεισόδιο της σειράς. Είναι πολύ χειρότερη.
Οι fans του μεταφυσικόμυστηριακού θα το αισθανθούν πιο έντονα
βεβαια καθώς η ταινία δεν έχει ίχνος από κάτι τέτοιο αν
εξαιρέσουμε βεβαια δυο τρία οράματα που πιο πολύ με διαταραχές
ύπνου μοιάζουν.
Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι πολύ πρόχειρες, κάτι που
μας δείχνει ότι δεν έκαναν καλή επανάληψη στην σειρά για να
μπούν στον ρολο.
Καλή φωτογραφία και καλούτσικη σκηνοθεσία αλλα σημαντική
έλλειψη φαντασίας από τους σεναριογράφους που μάλλον σταμάτησαν
να διαβάζουν βιβλία με UFO και ξέμειναν από ιδέες.
Δεν [θέλω να πιστέψω] ότι αυτή είναι η ταινία που περιμέναμε 6 χρονια!
Ελληνικός Τίτλος: Ο σκοτεινός ιππότης
Είδος: Περιπέτεια φαντασίας
Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Σενάριο: Christopher Nolan, Jonathan Nolan,
Πρωταγωνιστούν: Christian Bale, Michael Caine, Heath Ledger, Gary Oldman, Aaron Eckhart
Διάρκεια: 152 λεπτά
Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας Bruce Wayne (Christian Bale) που κρύβεται πίσω
από την μάσκα του batman σκέφτεται να
αποσυρθεί καθώς βλέπει στο πρόσωπο του νέου εισαγγελέα της Gotham Harvey Dent
έναν σπουδαίο άνθρωπο που είναι έτοιμος να
κάνει τα πάντα για να καταπολεμήσει και να εξαφανίσει την
διαφθορά και το έγκλημα από τους δρόμους της πόλης του.
Ο Joker(Heath Ledger) όμως είναι αυτός που θα φέρει το χάος σε
ολόκληρη την πόλη με οποιονδήποτε τρόπο και με όλα τα μέσα που
διαθέτει. Πρόκειται για έναν κατά συρροή ψυχοπαθή δολοφόνο που
θέλει να γίνει ο κυρίαρχος της Gotham αλλα και του παιχνιδιού Batman VS Joker.
Ο τίτλος δεν έχει μπροστά τη λέξη BATMAN παρολαυτά πρόκειται για άλλη μια ταινία βασισμένη στον υπερήρωα-δημιούργημα των Bob Kane και Bill Finger.
Ξεπερνώντας και το Batman Begins (2005) και όλες τις
προηγούμενες ταινίες του batman ο σκοτεινός ιππότης ήρθε για να
μείνει. Πολύ δύσκολα θα μπορέσει ο επόμενος batman να τον ξεπεράσει.
*Τα εντυπωσιακά σκηνικά και ειδικά εφέ συμπληρώνουν την πολύ
καλή σκηνοθεσία του Christopher Nolan.
*Το σενάριο είναι προσεκτικά μελετημένο με στοιχεια ψυχολογικού
θρίλερ και λιγότερες δόσεις εξωπραγματικού.
*Οι ερμηνείες στο σύνολο τους είναι αρκετά καλές με εκείνη του
Heath Ledger ως Joker να ξεχωρίζει.
*Ο άτυχος αυστραλός που έφυγε από την ζωή στις 22 ιανουαρίου
στην τελευταία ταινία τις καριέρας του θα υποδυθεί αψεγάδιαστα
τον Joker καλύτερα και από τον Jack Nicholson στον Batman του
1989. Με αυτή του την ερμηνεία θα είναι σίγουρα ένα από τα
μεγάλα φαβορί για το βραβείο 2ου ανδρικού ρόλου στα επόμενα
Oscar.
Ακολουθούν το επίσημο trailer τις ταινίας και ένα μικρό δείγμα
από τον Joker.
Είδος: Μιούζικαλ
Σκηνοθεσία:Phyllida Lloyd
Σενάριο:
Catherine Johnson, Benny Andersson,
Björn Ulvaeus
Πρωταγωνιστούν:
Meryl Streep, Amanda Seyfried,
Pierce Brosnan
Διάρκεια:108 λεπτά
Το επιτυχημένο μιούζικαλ mamma mia -που ήρθε φέτος και στη χωρα μας-
επιτέλους έγινε ταινία.
26 ολόκληρα χρονια μετά την διάλυση των abba οι fan τους (και όχι μονο) ξαναμαζεύονται για να δουν
την μεταφορά του mamma mia και στην μεγάλη οθόνη.
Η ταινία γυρίστηκε στις σποράδες το καλοκαίρι
του 2007 και μετά από
ένα χρόνο έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες.
Είμαστε σε ένα πανέμορφο ελληνικό νησί και στο ξενοδοχείο Villa Donna.
Εκεί βρίσκουμε την ιδιοκτήτρια Donna Sheridan (Meryl Streep) που κάνει τις ετοιμασίες
εν όψη του γάμου της κόρης της Sophie (Amanda Seyfried) με τον Sky (Dominic Cooper).
Η Sophie σύμφωνα με τα λεγόμενα της μητέρας της έχει τρεις πιθανούς
μπαμπάδες που ζουν και οι τρεις στην άλλη άκρη της γης.
Έτσι λοιπόν αποφασίζει να τους καλέσει όλους στον γάμο της για να τους
δει από κοντά και να καταλάβει επιτέλους ποιος έχει κόρη της παντρειάς και δεν το ξέρει.
Όπως είναι φυσικό όμως δεν αρκεί αυτό το βλέμμα για να τα καταλάβει όλα και έτσι περνάει το παιχνίδι στους μπαμπάδες (Pierce Brosnan, Colin Firth, Stellan Skarsgård)..
* Μέτριες ερμηνείες από όλο το cast και ειδικά από την δύο φορες
βραβευμένη με oscar Meryl Streep.
* Κακή εκτέλεση (κυριολεκτικά) των τραγουδιών από τον πρώην πράκτορα james bond που ευτυχώς δεν κουβαλάει ακόμα τον ρόλο που τον καθιέρωσε.
* Μπερδεμένη και ερασιτεχνική σκηνοθεσία από την Phyllida Lloyd αλλα και
εξαιρετική δουλεια από τον διευθυντή φωτογραφίας Χάρη Ζαμπαρλούκο.
* Οι σεναριογράφοι χάνουν πολλές φορες την λεπτή γραμμή που διαχωρίζει το αστείο από το γελοίο και έτσι μειώνουν ακόμη περισσότερο το επίπεδο της ταινίας.
* Η μονη ευχάριστη έκπληξη είναι η Αμάντα Σέιφριντ που δίνει μια αίσθηση
ανεμελιάς και φρεσκάδας στην "βαριά" (λόγο ηλικιών) ταινία.
Το mamma mia είναι δυο ευχάριστες καλοκαιρινές ώρες σε ένα θερινό σινεμά.
Δεν μπορώ να το φανταστώ αλλιώς.
Είδος: Ρομαντική κομεντί
Σκηνοθεσία, Σενάριο: Michael Patrick King
Πρωταγωνιστούν: Sarah Jessica Parker,
Kristin Davis,
Cynthia Nixon,
Kim Cattrall,
Chris Noth
Διάρκεια:142 λεπτά
Η ταινία έχει ως κεντρικό της θέμα τον γάμο της Κάρι(Sarah Jessica Parker) με τον μεγάλο(Chris Noth).
Όλα κυλούν ομαλά ώσπου η Μιράντα θα χωρίσει και θα βάλει σε σκέψεις τον μεγάλο
που είναι έτοιμος για τον τρίτο του γάμο.
Ο γαμπρός θα το σκάσει λοιπόν και ο γάμος θα σχολάσει με άσχημο φινάλε.
Η Κάρι για άλλη μια φορά θα ζητήσει συμπαράσταση από τις φιλενάδες της για να ανακάμψει.
Ακολουθούν άλλος ένας χωρισμός,μια γεννα και πολλές τραγικές συμπτώσεις.
Όλα αυτά συνθέτουν την μεταφορά της επιτυχημένης αμερικανικης σειράς Sex and the city στην μεγάλη οθόνη.
Η ταινία δεν είναι αυτό που θα περίμεναν οι λάτρεις της σειράς,
η εμπορική της επιτυχία όμως είναι δεδομένη καθώς είναι μια ανάλαφρη ταινία με ασήκωτο τίτλο και με τεραστια προώθηση-διαφήμιση.
Στα - της ταινίας είναι οι μέτριες ερμηνείες και η έλλειψη τον βασικών χαρακτηριστικών της σειράς.
Στα + της ταινίας είναι η πένα του Κing και οι όμορφες λεπτομέρειες που ολοκληρώνουν την ταινία
αλλα λόγο του μετριου συνόλου χάνονται.
Ελληνικός Τίτλος: Ι4 Αι Φορ Λούφα & Απαλλαγή
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Βασίλης Κατσίκης
Πρωταγωνιστούν:Θανάσης Τσαλτάμπασης,Κώστας Φραγκολιάς,Στάθης Παναγιωτίδης,Γιώργος Κιμούλης,Νίκος Βουρλιώτης κ.α.
Διάρκεια:126 λεπτά
Mια παρέα νεοσύλλεκτων - που ο καθένας για τους δικούς του λόγους θέλει να πάρει απαλλαγή από το στρατό- αναγκάζεται να υπηρετήσει ως Ι4. Η παρέα θα βρεθεί σε ένα ακριτικό νησί με διατεταγμένη υπηρεσία: θα πρέπει να παίξουν τους "λαγούς" και να συνυπάρξουν με τους λοκατζήδες που ετοιμάζονται για μία μεγάλη άσκηση. Οι δυσκολίες και τα απίστευτα καψόνια θα δυναμώσουν την παρέα, ενώ το χιούμορ και η εφευρετικότητα των "λαγών" θα υπερνικήσουν... τους στρατοκράτες!
Οι βοηθητικοί στο στρατό (Ι4) γίνονται ταινία, τα βάζουν με όλους και τα καταφέρνουν περίφημα. Μια ιδέα του παραγωγού Κώστα Λαμπρόπουλου για τους Γιωτάδες έρχεται στη μεγάλη οθόνη από το βραβευμένο για το ντεμπούτο του CCTV, Βασίλη Κατσίκη που υπογράφει και τη σκηνοθεσία και το σενάριο. Στην ταινία συμμετέχουν πολλοί γνωστοί ηθοποιοί (και όχι μόνο), πολλοί εξ αυτών σε ρόλους έκπληξη.
Η Λούφα και απαλλαγή, η τρίτη ταινία στη σειρά Λούφα (μετά από τις δύο ταινίες και τη σειρά του Νίκου Περάκη),φτιαγμένη από ένα ταλαντούχο νέο σκηνοθέτη είναι μια ταινία με πολύ κέφι, θανατερές ατάκες που μένει στο στόχο της και δεν ξεφεύγει με κοινωνικοπολιτικούς και άλλους προβληματισμούς. Έχοντας μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης αυτή του στρατιωτικού παραλόγου κ ένα φρέσκο και ανέλπιστα απολαυστικό επιτελείο ηθοποιών καταφέρνει να δημιουργήσει πολλές σπαρταριστές σκηνές, με ξεκαρδιστικούς διάλογους και απίθανες καταστάσεις. Ακόμη και το γεγονός πως δεν ξεφεύγει από την συνηθισμένοι τακτική της χρήσης ντοπιολαλιάς των ηρώων για να βγάλει γέλιο (συνήθως είναι Κρητικός, τώρα είναι Πόντιος) δεν ενοχλεί, αλλά κάθε άλλο είναι άκρως επιτυχημένη. Στα αρνητικά της ταινίας το γεγονός πως σαν κάθε ελληνική ταινία που σέβεται τον εαυτό της προβάλει με όλη της τη δύναμη το χορηγό της, ενώ και το φινάλε ήταν κάπως άτσαλο και μάλλον κακοστημένο.
Γενικά μπορεί να μην πρόκειται για κανένα αριστούργημα και να μην διεκδικεί δάφνες ποιότητας αλλά είναι σίγουρα μια απολαυστική κωμωδία καταστάσεων με την οποία θα περάσετε πολύ πολύ ευχάριστα κ θα γελάσετε πολύ.
Ελληνικός Τίτλος: Iron Man
Είδος: Περιπέτεια, Φαντασίας
Σκηνοθεσία: Jon Favreau
Πρωταγωνιστούν:Robert Downey Jr,Jeff Bridges,Gwyneth Paltrow,Terrence Howard
Διάρκεια:126 λεπτά
O δισεκατομμυριούχος βιομήχανος - εφευρέτης - έμπορος όπλων Τόνι Σταρκ , κατά τη διάρκεια μιας επίδειξης απάγεται από τρομοκράτες στο Αφγανιστάν. Για να δραπετεύσει, κατασκευάζει μια προηγμένης τεχνολογίας πανοπλία την οποία και αποφασίζει να εξελίξει επιστρέφοντας στην Αμερική. Έχοντας αλλάξει ριζικά μετά τα γεγονότα της απαγωγής του αποφασίζει να αλλάξει τους προσωπικούς του στόχους αλλά και τους στόχους της βιομηχανίας του και με τη βοήθεια της τελειοποιημένης πλέον στολής του που τον μετατρέπει σε Iron Man και των πιστών συνεργατών του να επανορθώσει για όλες τις αδικίες που έχει κάνει.
Ο σκοτεινός και πολυδιάστατος ήρωας comic της Marvel γίνεται ένα από τα πιο αναμενόμενα blockbuster της χρονιάς. Τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Jon Favreau ενώ τον σιδερένιο άνθρωπο ενσαρκώνει μοναδικά ο Robert Downey Jr.
Το αποτέλεσμα της όλης προσπάθειας, o εντυπωσιακός αν μη τι άλλο Iron Man είναι μια υπερπαραγωγή υπερβολική σε όλα της –για υπερήρωα μιλάμε άλλωστε- με πολύ χιούμορ και καλή εξέλιξη αν και μάλλον κάτι της λείπει για να γίνει μοναδική. Για να τα πάρουμε από την αρχή η ταινία είναι βασισμένη στις έξυπνες ατάκες στη χιουμοριστική αντιμετώπιση των πραγμάτων δεν προβληματίζεται ιδιαίτερα ούτε εξηγεί και πολλά πολλά για τη γέννηση του σπουδαίου ήρωα. Γενικά καταφέρνει να διασκεδάσει, να προκαλέσει γέλιο, να κρατήσει τους θαυμαστές του ήρωα και κυρίως να διατηρήσει το ενδιαφέρον της παρά τις δύο ώρες της διάρκειας της. Το αρνητικό είναι πως ίσως να απογοητεύει λίγο λόγω της έλλειψης περισσότερων εντυπωσιακών-υπερβολικών σκηνών.
Ερμηνευτικά, εξαιρετικός ήταν ο Robert Downey Jr. που ερμηνεύει μοναδικά τον ιδιόρρυθμο Tony Stark σε κάθε έκφραση της προσωπικότητας του. Αρκετά καλός ήταν και ο μεγάλος αντίπαλος του Iron Man , Iron Monger -κατά κόσμον Jeff Bridges -που βγάζει την απαιτούμενη κακία και εγωπάθεια που απαιτεί ο ρόλος του. Τέλος καλή ήταν και η σκηνοθετική προσέγγιση του Favreau που καταφέρνει να φτιάξει μια ταινία για όλα τα γούστα που βλέπεται ευχάριστα και από θεατές λιγότερο θερμούς με τις superhero movies.
Ελληνικός Τίτλος: To μαγαζί των Θαυμάτων
Είδος: Κωμωδία, Παιδική
Σκηνοθεσία: Zach Helm
Πρωταγωνιστούν: Dustin Hoffman, Natalie Portman,Jason Bateman
Διάρκεια:93 λεπτά
Η Μόλι είναι νέα ωραία και πολλά υποσχόμενη. Είναι όμως και ανασφαλής και δειλή και φοβάται να αναλάβει οποιαδήποτε μεγάλη ευθύνη. Στα 25 της είναι υπεύθυνη στο μαγαζί μαγικών και ευφάνταστων παιχνιδιών με την παράξενη ονομασία Mr. Magorium's Wonder Emporium υπό την καθοδήγηση του ιδιοκτήτη Έντουαρτ Μαγκόριουμ. Ο κ. Έντουαρτ είναι ένας εκκεντρικός "θαυματο-παιχνιδοποιός", ο οποίος είναι ηλικίας 243 χρόνων και δεν έχει γεράσει πέρα από τα 65 του! Το μαγαζί το διατηρεί επί 114 συναπτά έτη, έφτασε όμως η ώρα να μεταδώσει το χάρισμά του στη Μόλι και να της παραχωρήσει την περιουσία του, για να αποσυρθεί ο ίδιος. Για το λόγο αυτό, προσλαμβάνει ένα λογιστή για να του πει την αξία του Emporium και να αναλύσει τα λογιστικά του, πράγμα το οποίο ο κ. Μαγκόριουμ δεν έχει κάνει ποτέ. Κ κάπως έτσι αλλάζει μαγικά η ζωή όλων…
Το Mr. Magorium’s Wonder Emporium, είναι ένα παραμύθι για τη σημασία του να ζεις τη ζωή σου και να μάθεις να πιστεύεις, ακόμα και σε αυτό που φαίνεται αδύνατο. Έτσι τουλάχιστον λέει η περιγραφή της ταινίας. Την παραγωγή της έχει αναλάβει ο δύο φορές υποψήφιος για βραβείο Όσκαρ παραγωγός των ταινιών Finding Neverland, The Cider House Rules, The Bourne Identity και Pulp Fiction, Ρίτσαρντ Γκλάντστεϊν και το σενάριο-σκηνοθεσία ο Zach Helm γνωστός από το Stranger than Fiction (2006).
Το μαγαζί των θαυμάτων του αξιαγάπητου κύριου Magorium είναι η υλοποίηση κάθε παιδικής φαντασίας για το πως πρέπει να είναι ένα κατάστημα παιχνιδιών. Κάθε όνειρο, κάθε βόλτα για παιχνίδια, κάθε δώρο έκρυβε ένα τέτοιο μαγικό κατάστημα. Σαν τέτοιο, σαν παιδικό όνειρο – παραμύθι τα καταφέρνει πολύ καλά. Καταφέρνει να δημιουργήσει ένα ονειρικό παιχνιδοκατάστημα με όμορφα οπτικά εφέ, καλή σκηνοθετική προσέγγιση και πολύ συμπαθητικούς χαρακτήρες. Όταν τα χορτάσεις αυτά όμως- και δυστυχώς τα χορταίνεις γρήγορα- αρχίζουν και τα κενά της ταινίας που χάνει κυρίως στη υπόθεση. Κάθε παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να παρουσιάσει έστω μια δυο δυσκολίες παραπάνω πριν μας σερβίρει ουσιαστικά το πολυδιαφημισμένο της νόημα « Πρέπει να πιστέψεις στον εαυτό σου αλλά και γενικότερα για να πετύχεις και τα πιο απίθανα πράγματα». Περιμένοντας λοιπόν μια τέτοια εξέλιξη απογοητεύεσαι όταν όλα γίνονται εξαιρετικά γρήγορα και μένεις να σκέφτεσαi ποτε τελείωσε η ταινία , και τι εύκολα που ήταν όλα.
Οι ερμηνείες είναι αρκετά συμπαθητικές με τον Dustin Hoffman να κερδίζει τις εντυπώσεις ως ton 8aumatopoio Mr Magorium που αποφασίζει να αποσυρθεί και καταφέρνει να συγκινήσει. Η Natalie Portman ως Μολι είναι επίσης συμπαθητική χωρίς να επιτυγχάνει και κάτι εξαιρετικό.
Σε γενικές γραμμές πρόκειται για ένα γλυκό παραμύθι, ιδανικό για μικρά παιδιά που θα πιάσουν εύκολα το νόημα ή για αθεράπευτα ρομαντικούς με παιδική καρδία χωρίς να είναι σίγουρο πως θα εντυπωσιάσει τους δεύτερους.
Είδος: Θρίλερ, Φαντασία
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Αλέξης Αλεξίου
Πρωταγωνιστούν: Γ. Κακανάκης, Σ. Γρηγοριάδου, Δ. Λαμπρόγιαννη, Αργ. Θανασούλας, Γ. Κηλαηδόνη, Ορ. Ζαφειρόπουλος
Διάρκεια: 97 λεπτά
Μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές εκπλήξεις των τελευταίων ετών είναι το φιλμοβλαστάρι (μεγάλου μήκους) του Αλέξη Αλεξίου. Συγκεκριμένα είναι η δεύτερη του ταινία μετά από μια μικρού μήκους που είχε σκηνοθετήσει το 2001.
Η συγκεκριμένη ταινία παίζει με την δύναμη και τις ικανότητες του μυαλού. Αναδεικνύει τις σκοτεινές πλευρές του, και αποδεικνύει πως η ανθρώπινη δύναμη και η τετράγωνη λογική δεν είναι τίποτα μπροστά σε ένα αινιγματικό του παιχνίδι.
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα και προσπαθεί ξεφεύγοντας από τα παιχνίδια του μυαλού του να ξεκαθαρίσει τα γεγονότα αλλα και να διαλευκάνει την υπόθεση εξαφάνισης της κοπέλας του που πιθανότατα να έχει και ο ίδιος εμπλακεί.
Στα + της ταινίας είναι η πολύ καλή σκηνοθεσία, η εξαιρετική αν και απλή σεναριακή ιδέα, αλλα και τα σκοτεινά κλειστοφοβικά ντεκόρ που υποστηρίζουν στο μέγιστο όλο το σενάριο.
Στα - της ταινίας είναι το στόρι το οποίο μπαίνει στην άκρη για χάρη του προβληματισμού που επιδιώκει ο σκηνοθέτης.
Είδος: Κωμωδία, Δράμα
Σκηνοθεσία: Jason Reitman
Πρωταγωνιστούν: Ellen Page,Michael Cera,Jennifer Garner,Jason Bateman
Διάρκεια: 96 λεπτά
Tι μπορεί να προκύψει από την συνεργασία ενός σχετικά καινούργιου
σκηνοθέτη, μιας πρώην stripper, μιας 20άχρονης καναδέζας και ενός -ομολογουμένως- καλού cast?
Μα φυσικά το juno, η ταινία που ήταν υποψηφια για 4 oscar.
Το "διαβολικό" μυαλό τις Diablo Cody δημιούργησε μια ταινία που αξίζει να δείτε.
Φανερώνει τα προβλήματα που συναντά η δεκαεξάχρονη Juno MacGuff (Ellen Page) όταν αποφασίζει να κρατήσει το παιδί που έχει αποκτήσει με το αγόρι-συμμαθητή της (Michael Cera). Εκείνος ανεύθυνος και στον κόσμο του δεν μπορεί να βοηθήσει και πολύ. Εκείνη σκεπτική και προβληματισμένη θα προσπαθήσει να βρει τη λύση μέσα από τις ανατροπές της ταινίας.
Ενα μεγάλο + στην ταινία εκτος του σεναρίου είναι και η ερμηνεία τις Ellen Page, η οποία χειρίστηκε πολύ σωστά τον ρολό της και φυσικά αποζημιώθηκε από την υποψηφιότητα της για oscar.
Aυτή η ταινία είναι ένα μεγάλο βήμα και για τον σκηνοθέτη της, του Jason Reitman, γιατί μετά το Thank You for Smoking κάνει τη δεύτερη του μεγάλη εμπορική-εισπρακτική επιτυχία μέσα σε λίγο χρόνο και έτσι οι μετοχές του στο χρηματιστήριο του hollywood ανεβαίνουν κατακόρυφα.
Είδος: Βιογραφική
Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής
Πρωταγωνιστούν:Nick Ashdon , Juan Diego Botto, Laia Marull, Λάκης Λαζόπουλος, Δήμητρα Ματσούκα
Διάρκεια:119 λεπτά
Προσπαθεια απεικονισης της ζωης του Δομηνικου Θεοτοκοπουλου, γνωστου και ως Ελ Γκρεκο. Απο την μαχομενη Κρητη, στην πιεστικη Ιταλια μεσα απο μια πονεμενη και δημιουργικη πορεια του γνωστου Ελληνα ζωγραφου. Η αγαπη και το μισος, η ζωη και ο θανατος οδηγουν στην Ισπανια οπου και θα βρεθει αντιμετωπος με την Ιερα Εξεταση.
Ειδα επιτηδες τουτη την ταινια αρκετο καιρο απο την προβολη της στους Ελληνικους κινηματογραφους. Τοσο τα τηλεοπτικα καναλια, οι εφημεριδες και το ραδιοφωνο την ειχαν επιφορτισει με πομπωδεις τιτλους και "αριστουργηματικες" κριτικες. Στην προσπαθεια μου να δω την ταινια για αυτο που ειναι, και οχι για αυτο που την προωθουν, αποφασισα την αναβολη της προβολης για καποιο ευλογο χρονικο διαστημα.
Μεχρι να φτασει το σημερινο βραδυ.
Η σκηνοθεσια του Γιαννη Σμαραγδη ειναι αργη. Πολυ αργη και σε αυτο δεν βοηθα η αφηγηση που αγκαλιαζει αρκετες σκηνες. Στα 120 λεπτα του εργου, πιστευα οτι ειχαν περασει τουλαχιστον 3 ωρες. 
Αυτο οφειλεται κυριως στο γεγονος οτι ο Σμαραγδης εστιαζει υπερβολικα στα προσωπα των ηθοποιων, στις εκφρασεις και στις κινησεις των, πανω στα οποια στηριζεται ολοκληρη η εξελιξη της πλοκης.
Ο διαλογος ειναι λιτος και λιγος. Ειναι δε αστειος (δυστυχως με την αρνητικη εννοια και οχι την Αριστοφανικη) σε αρκετες περιπτωσεις καθως η προσπαθεια "σοβαροφανειας" του καταληγει σε κωμικοτραγικες προτασεις που ακουγονται ακομα χειροτερα απο τις ανεκπαιδευτες εις την αγγλικην φωνες των Ελληνων ηθοποιων. Σε ορισμενες ομως περιπτωσεις ο διαλογος ειναι αρκετα σοβαρος και επιβλητικος θυμιζοντας (και οχι μονο) τον μεγιστο Καζαντζακη..
Η πλοκη εχει αρκετα κενα τα οποια η σκηνοθεσια δεν διορθωνει αφηνοντας αρκετες "ακαλυπτες" σκηνες. Εαν το προσπερασουμε αυτο, φτανουμε στην εκπληκτικη φωτογραφια του 
Αρη Σταυρου που ειναι σχεδον αψεγαδιαστη τοσο στις σκοτεινες με φοντο την φωτια σκηνες, οσο και στα γεματα χρωματα δωματια, καμβαδες και στολες. Κρατωντας το τελευταιο, ειναι δικαιο να υπογραμμισω την αρκετα καλη δουλεια στο τομεα των κουστουμιων.
Με βαση τα παραπανω φτανουμε στην ερμηνεια του Nick Ashdon (Ελ Γκρεκο). Δεν ξερω γιατι, αλλα ξενο ηθοποιο να υποδυεται Ελληνα ηρωα με συνεπεια, σοβαροτητα και σεβασμο, δεν μπορω να θυμηθω αλλον απο τον κυριο Anthony Quinn. Δυστυχως, συγκρινοντας τους 2 ηθοποιους, ο Nick Ashdon υποσκιαζεται απο το βουνο του πρωτου. Δεν ειναι ομως και δικαια η συγκριση καθως ο ρολος του Ζορμπα ηταν αρκετα πιο απαιτητικος. Συγκεκριμενα, ο Ashdon ειναι μεν σοβαρος και καλοστημμενος στις περισσοτερες σκηνες, εχοντας εκπληκτικη παρουσια και εκφραστικοτητα. Αποτυγχανει ομως να βγαλει αυτο το "κατι" που κρυβουν οι Κρητες και οι Ελληνες γενικοτερα. Την χαρα και την λυπη γυρω απο εναν χορο για παραδειγμα.
Κατι το οποιο οχι μονο κατεχει, αλλα διδασκει ο μεγιστος (ελαφρυ το χωμα του) Σωτηρης Μουστακας. Στον μικρο ρολο του Ιταλου ζωγραφου, πρωτου δασκαλου του Ελ Γκρεκο, Τιτιανο. 
Σε τοσα λιγα λεπτα, καταφερνει και ξεχωριζει ερμηνευτικα απο το υπολοιπο καστ. Θα λειψει σιγουρα στο μελλον, αυτο το ειδος ηθοποιων που σβηνει σιγα σιγα..
Μια που πιασαμε τους Ελληνες, στον ρολο της πρωτης αγαπημενης του "Ελληνα", ειναι η σαγηνευτικη Δημητρα Ματσουκα που ισως θα πρεπει καποτε να το παρει αποφαση πως το "ποιοτικο" δεν της ταιριαζει. Αποτυγχανει να αναδειξει το δραμα του ρολου της ενω η τελευταια και ισως πιο σημαντικη σκηνη της, με μια δοση υπερβολικης σιγουριας, καταληγει σε μια εκτος τοπου και χρονου ερμηνεια. θα ηθελα να την δω πιο βρωμικη, πιο ανθρωπινη και αρκετα πιο ελευθερη στο συνολο της.
Ο Λακης Λαζοπουλος στον ρολο του Νικολο, πιστου ακολουθου του Γκρεκο με μια βαρια υποσχεση στην πλατη του, με λιγα λογια στον ρολο του αλλα εντονες σκηνες (ιδιως η τελευταια του).
Μου αρεσε και ο Γιωργος Χαραλαμπιδης στον ρολο του πατερα του Γκρεκο. Γνησιος ανταρτης και πιστος στο κρητικο του χαρακτηρα του.
Συμμετειχαν και ο Λουδοβικος των Ανωγειων (ως τροβαδουρος.. τι αλλο?!), ο υπερτατος Ψαραντωνης (αδελφος του Ψαρανικου, ή αλλιως Νικου Ξυλουρη) με την μαγευτικη λυρα του, η Ντινα Κωνστα (σε εναν μουγκο ρολο), ο Γιωργος Χριστοδουλου (που επεισε στον ρολο του), ο Τασος Παλαντζιδης (που αφησε το μαγικο ταξι του για λιγο) και αλλοι πολλοι.
Για το τελος κρατησα τον Juan Diego Botto ή αλλιως τον καποτε παπα και νυν μεγα Εξεταστη της Ιερας Εξετασης ονοματι Nino de Guevara. Μια φιλικη σχεση που γεννιεται οταν ο Ισπανος παπας βλεπει αγγελους γυρω απο τον Ελ Γκρεκο οταν ζωγραφιζει. Μια αγωνιωδης προσπαθεια να μεινει πιστος στα καθηκοντα της Ιερας Εξετασης, να προοδευσει ριχνοντας στην πυρα εκατονταδες αθωους. 
Παντα ομως καιει τον Γκεβαρα, ενα ουσιωδες ερωτημα. Αυτος ο τολμηρος Ελληνας ζωγραφος, ευλογημενος απο τους αγγελους, που αιρετικα μετατρεπει ανθρωπους του δρομου σε Αγιους μεσω ενος καμβα, πως βλεπει αραγε τον Ισπανο εξεταστη? Ειναι και αυτος ενας αγιος? Ο Juan Diego Botto ειναι απολαυστικος. Ο χαρακτηρας του ειναι καλογραμμενος και η μεταβαση απο τον φιλικο παπα, στον εχθρικο Εξεταστη, απο την φιλια στα ορια του κορτε σε ενα παιχνιδι σκακιου με τον Ελληνα ζωγραφο, πειθει. Ζεστος και φιλικος, σκληρος ψυχρος και απανθρωπος. Καταφερνει και τα μοιραζει ισοποσα στον χαρακτηρα του και για αυτο ισως αποτελει και εναν απο τους σημαντικους λογους να δει καποιος αυτη την ταινια.
Σαν υστερογραφο, η ερμηνεια της Laia Marull στον ρολο της δευτερης αγαπημενης του Ελ Γκρεκο καθως και μητερα του γιου του, Jeronima De las Cuevas. Αρκετα δραματικη, ντροπαλη στην αρχη, σκληρη και "μητερα" στο τελος αλλα παντα ερωτευμενη με τον πεισματαρη Ελληνα. Επεισε και ξεχωρισε σαν γυναικεια ερμηνεια.
Μου αρεσε η Ελληνικη, Ιταλικη και Ισπανικη γλωσσα του εργου. Με κουρασε η επιμονη στην Αγγλικη.
Σιγουρα δεν ειναι η πιο καλη Ελληνικη παραγωγη ολων των εποχων οπως πολυδιαφημιστηκε. Σιγουρα δεν ειναι η πιο καλη Ελληνικη ταινια.
Ομως αξιζει την προσοχη σας, οχι για να μαθετε κατι για τον Ελ Γκρεκο - δεν θα μαθετε καθως η ταινια εμβαθυνει στα εργα του Δομηνικου Θεοτοκοπουλου και στην σημασια των οσο αφηνει μια ακριδα το αποτυπωμα της πανω σε τσιμεντο - αλλα, για να απολαυσετε καποιες αρκετα καλες σκηνες, καποιες υπεροχες ερμηνειες, την μικρης διαρκειας εκπληκτικη Κρητη, την υπεροχη φωτογραφια και για να τιμησετε τον Σωτηρη Μουστακα στο τελευταιο εργο της ζωης του.
Με παρεα ζωγραφους και ποιητες, θρησκευομενους και βλασφημους. Κρασι κοκκινο για το 6,5/10 που αξιζει η ταινια κατα την ταπεινοτατη γνωμη μου.
Ελληνικός Τίτλος: 21
Είδος: Περιπέτεια
Σκηνοθεσία: Robert Luketic
Πρωταγωνιστούν:Jim Sturgess, Kevin Spacey, Kate Bosworth, Laurence Fishburne
Διάρκεια:123 λεπτά
Η ταινία 21 μας παρουσιάζει την αληθινή ιστορία μια ομάδας φοιτητών του MIT που ξετίναξαν ένα καζίνο του Las Vegas...
Πρώτα απ'ολα να πούμε ότι η ταινία έμοιαζε να θέλει να γίνει το νέο Ocean Eleven εν κατακλείδι αλλά τελικά πιο πολύ φέρνει σε μια νεανική ταινία. Μόνο που αυτή την φορά δεν εκτυλίσσεται στην αυλή ενώ σχολεία αλλα σε ένα καζίνο. Κακόμοιρος νέος που έκανε παρέα με geek άτομα ξεφεύγει και γίνεται "μουράτο" πρόσωπο που συχνάζει σε σουίτες των πιο luxury ξενοδοχείων ενώ το βράδυ θα βρίσκεται στα πιο ιν κλαμπ. Φυσικά θα βάλει σκοπό να κατακτήσει την καρδιά της πιο όμορφης κοπέλας στο ΜΙΤ ενώ πολύ γρήγορα θα ζήσει το American Dream.
Γνώμη μου θα ήταν καλύτερα αν μας έδειχνα περισσότερη δράση σχετικά με την κομπίνα που διοργανώνουν καθώς και λιγότερες νεανικές καταστάσεις.
Στις ερμηνείες θα σταθώ στον Jim Sturgess ο οποίος είναι για άλλη μια φορά εξαιρετικός. Σίγουρα έχει πολλά να δώσει. Ο Kevin Spacey θα μπορούσε να ήταν καλύτερος ενώ η Kate Bosworth γέμιζε την ταινία μόνο με την παρουσία της καθώς η ερμηνεία της ήταν πολύ φλατ. Και για το τέλος να πούμε ότι ο Laurence Fishburne στάθηκε αρκετά καλά στον ρόλο του.
Όσο για την σκηνοθεσία ο Robert Luketic ήταν απλά ικανοποιητικός και σε αρκετές φορές μας έδωσε εκπληκτικά πλάνα από το Las Vegas. Πιστεύω ότι θα αποδώσει καλύτερα αν ξεφύγει από ταινίες τύπου Monster-in-Law και Legally Blonde...
Σε γενικές γραμμές να πούμε ότι ήταν μια καλή ταινία που δεν της φάνηκε καθόλου ότι διαρκεί δύο ώρες. Θα περάσετε ευχάριστα αν την δείτε απλά δεν είναι μια νέα ταινία που θα μείνει καιρό.
Ελληνικός Τίτλος: Αλιεν εναντίον Κυνηγού 2
Είδος: Επιστημονική Φαντασία
Σκηνοθεσία: Colin Strause, Greg Strause
Πρωταγωνιστούν: Steven Pasquale, Reiko Aylesworth, John Ortiz, Johnny Lewis
Διάρκεια: 86 λεπτά
Εχουμε να κανουμε με μια αξιοπροσεκτη ταινια Sci Fi που βασιζεται στα Aliens και στους περιφημους πλεον, Predators. Δεν θα δουμε ουτε ανατροπες στην πλοκη, ουτε ιδιαιτερες εκπληξεις. Δεν θα συναντησουμε αξιολογους ηθοποιους, ουτε υπεροχα τοπια με δραματικη μουσικη υποκρουση.
Θα βουτηξουμε στο πεδιο της μαχης, θα ευχαριστηθουμε σφαγη, καλογυρισμενες μαχες, αγχωτικες σκηνες, αιμα, σαλιαρα αηδιαστικα Alien και εναν υπερτατο αρχιΚυνηγο ο οποιος θα τα τακτοποιησει μια χαρα (ή τουλαχιστον ετσι νομιζουμε).
Η σκηνοθεσια ειναι αρκετα γρηγορη, με εξαιρεση καποιες σκηνες οι οποιες ειναι μαλλον περιττες και δεν ταιριαζουν στο υφος της ταινιας που προσπαθουν να δωσουν εναν τονο "ποιοτητας" στο συνολο. Η φωτογραφια ειναι αψογη, τονιζοντας την σκοτεινοτητα του συνολου αλλα ταυτοχρονα αναδεικνυοντας τις επιμαχες σκηνες.Αυτο που μου αρεσε αρκετα ηταν τα εφε. Τα οπτικα εφε (συμπεριλαμβανομενου και του μακιγιαζ, στολες κτλ) ειναι βεβαιως φουτουριστικα αλλα ταυτοχρονα αληθοφανη και πειθουν στο συνολο της ταινιας. Τα εφε ηχου ακολουθουν αλλα ισως χρειαζοταν λιγη περισσοτερη δουλεια στον τομεα αυτο.
Αποκορυφωμα των εφε αλλα και ισως του σεναριου, αποτελει το υβριδικο Αλιεν (τυφλα να εχει η Toyota) που εχει αρκετα στοιχεια απο τον Κυνηγο (ακομα και τα ραστα μαλλια!).Παραπανω λογια δεν χρειαζονται. Δεν υπαρχουν ερμηνειες και αλλα δραματικα στοιχεια να αναλυσουμε. Δεν ειναι οσκαρικη ταινια και απευθυνεται σε συγκεκριμενο κοινο.
Για τους φιλους των Κυνηγων ή των τρομακτικων Αλιεν, με μπυρα και πιτσα (αν και το φαι δεν ειναι η καλυτερη προταση) αξιζει 6/10 κατα την διαφορετικη απο του IMDB (5,2/10) γνωμη μου.
Είδος: Ντοκιμαντέρ
Σκηνοθεσία: Florian Opitz
Πρωταγωνιστούν: Joseph Stiglitz,Bongani Lubisi,Simon Weller,Minda Lorando κ.α.
Διάρκεια: 107 λεπτά
Ένας οδηγός τρένου στη Βρετανία, μια μητέρα στις Φιλιππίνες,ένας ακτιβιστής στη Νότιο Αφρική και οι κάτοικοι μιας πόλης στη Βολιβία, έρχονται αντιμέτωποι με το φαινόμενο της ιδιωτικοποίησης στα πλαίσια της Παγκοσμιοποίησης.Τέσσερις ιστορίες από τέσσερις ηπείρους για τη φενάκη των ιδιωτικοποιήσεων των βρετανικών σιδηρόδρομων,τις καταστροφικές περικοπές στο κρατικό σύστημα υγείας στις Φιλιππίνες, την ιδιωτικοποίηση του ρεύματος στη Νότια Αφρική και του νερού σε μια πόλη της Βολιβίας.
Πρόκειται για μια ταινία πολιτική. Ο σκηνοθέτης Florian Opitz ταξιδεύει τη Νότιο Αμερική , την Ασία,την Αφρική, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες,παρακολουθεί και καταγράφει ιστορίες ανθρώπων που η ζωή τους άλλαξε δραματικά με την επιβολή ιδιωτικοποιήσεων σε βασικά αγαθά όπως η παροχή νερού, η ηλεκτρική ενέργεια, οι δημόσιες μεταφορές, και η δημόσια υγειονομική περίθαλψη. Στόχος του σκηνοθέτη (όπως ο ίδιος αναφέρει) είναι η παρουσίαση του τι υπάρχει πίσω από το αφηρημένο φαινόμενο της ιδιωτικοποίησης των αγαθών και υπηρεσιών αυτών, τι σημαίνει και τι συνεπάγεται αυτό για τον κόσμο.
Το μεγάλο ξεπούλημα είναι παραπάνω από ένα απλό ντοκιμαντέρ. Είχα την τύχη να το παρακολουθήσω στα πλαίσια του 7oυ Φεστιβάλ Ecocinema (20-27 Φεβρουαρίου 2007)και το βρήκα παραπάνω από ενδιαφέρον σαν θέμα διαπραγμάτευσης αλλά και εξαιρετικά καλοστημένο σαν ντοκιμαντέρ. Oι ιστορίες των ανθρώπων στα τέσσερα σημεία της υφηλίου είναι τις περισσότερες φορές σοκαριστικές. Άλλες φορές με χιούμορ και άλλες φορές με τρόπο αρκετά δραματικό παρουσιάζονται προβλήματα που για μας φαντάζουν απίθανα κι όμως υπάρχουν και το χειρότερο αντιμετωπίζονται δύσκολα. Η ταινία κρατάει τον πληροφοριακό της χαρακτήρα, δεν σχολιάζει και το κυριότερο δεν προσθέτει ούτε αφαιρεί απολύτως τίποτα από τα στοιχεία που συνέλεξε μέσα από τις προσωπικές μαρτυρίες των ανθρώπων. Αν και με σαφή προσανατολισμό στην παρουσίαση των προβλημάτων ζωτικής σημασίας παρουσιάζεται σε αντιπαραβολή και η αντίθετη άποψη δημιουργώντας έτσι προβληματισμούς και θέματα για πολλές συζητήσεις.
Γενικά αξίζει να το δείτε έτσι ώστε να ενημερωθείτε για μια επερχόμενη ανάπτυξη που μας αφορά όλους και ενδέχεται να αλλάξει δραματικά τη ζωή μας.
Είδος:Θρίλερ
Σκηνοθεσία: Michael Haneke
Πρωταγωνιστούν:Naomi Watts,Tim Roth, Michael Pitt,Brady Corbet
Διάρκεια:112 λεπτά
Ένα τυπικό μεσοαστικό ζευγάρι πηγαίνει, μαζί με τον μικρό του γιο, στο εξοχικό του για σαββατοκύριακο. Η αθώα επίσκεψη δύο νεαρών που φιλοξενούνται στο διπλανό σπίτι, όμως, θα μετατρέψει τη διαμονή τους σε εφιάλτη.
Mετά το Hitchcock που έκανε ριμέικ σε δική του ταινία με τον "Άνθρωπο που Ήξερε Πολλά" έρχεται και ο Michael Haneke να ξαναφτιάξει τα " Παράξενα Παιχνίδια" του. Δέκα χρόνια μετά το " Funny Games"ο Αυστριακός σκηνοθέτης κάνει το πολυπόθητο (για πολλούς) πέρασμα στην Αμερικη και ξαναφτιάχνει πλάνο-πλάνο και σκηνή-σκηνή την ταινία που δέχτηκε πολύ καλές κριτικές τότε στα Αγγλικά και με γνωστούς ηθοποιούς. Κίνητρο του (υποθέτω) να γνωρίσουν κ οι Αμερικανοί την περιβόητη ταινία του.
Πρόκειται για ψυχολογικό θρίλερ το πρωτότυπο του οποίου δεν είχα την τύχη (;) να δω. Οι πρωταγωνιστές-Psycho-ευγενικά παιδιά θέτουν σαν στόχο της ύπαρξης τους να σπάσουν τα νεύρα με τα παιχνίδια τους στους έτερους πρωταγωνιστές-θύματα- καλά αλλά όχι κ τόσο ευγενικά παιδιά και τα καταφέρνουν. Εκτός όμως από αυτό στοχεύουν και στα νεύρα των θεατών που επίσης σπάνε οπότε αν αυτός ήταν ο σκοπός της ταινίας και η άποψη του σκηνοθέτη τότε το αποτέλεσμα τον δικαιώνει. Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει θέμα. Σίγουρα δεν πρόκειται για ένα τυπικό Αμερικάνικο θριλεράκι της σειράς. Σίγουρα έχει άποψη. Αλλά τι να το κάνεις; Είναι βασανιστικά αργό, στα περισσότερα σημεία βαρετό, οι ήρωες σου σπάνε τα νεύρα με τη νωθρότητα τους και πάνω απ΄ όλα δεν σε τρομάζει με καμία δύναμη.
Ερμηνευτικά οι Michael Pitt και Brady Corbet αναμφίβολα κερδίζουν τις εντυπώσεις με την παράνοια να είναι ζωγραφισμένη στα μάτια τους ενώ καλά για τα δεδομένα της ταινίας στέκονται και οι Naomi Watts και Tim Roth.
Γενικά πρόκειται για μια ταινία αμφιλεγόμενη και των άκρων. Προσωπικά δεν μου άρεσε καθόλου οπότε θα σας πρότεινα να την αποφύγετε ή έστω να περιμένετε το DVD για να μην μετανιώσετε για το χαμένο εισιτήριο .
Ελληνικός Τίτλος: Αποστολή στην Μπριζ
Είδος: Κωμωδία, δράμα
Σκηνοθεσία: Martin McDonagh
Πρωταγωνιστούν: Colin Farrell, Brendan Gleeson
Διάρκεια: 107 λεπτά
Το "Αποστολή στην Μπριζ" αφορά δύο πληρωμένους δολοφόνους που θα καταφύγουν στο Βέλγιο μετά από μια αποστολή περιμένοντας οδηγίες για την επόμενη. Η ταινία δεν είναι μια καινούργια περιπέτεια. Για την ακρίβεια δεν είναι καν περιπέτεια. Μία έξυπνη ταινία μεταξύ δράματος και μαύρης κωμωδίας που πατάει πάνω σε ένα πανέξυπνο σενάριο.
Ο σκηνοθέτης Martin McDonagh στην αρχή θα μας καλωσορίσει περίτεχνα στην πόλη της Μπρίζ και θα μας την παρουσιάσει παραμυθένια με τα πλακόστρωτα σοκάκια, τις μεσαιωνικές εκκλησίες και τα ωραία κανάλια.
Η συνέχεια ακόμα καλύτερη. Το χιούμορ που ακολουθεί είναι εκπληκτικό. Η μία ατάκα διαδέχεται την άλλη ενώ ατάκες με σεξιστικό και ρατσιστικό περιεχόμενο υπόθηκαν τόσο επιδέξια που δεν πείραζαν καθόλου. Ενώ μέσα από το χιούμορ καταφέρνει να συνδυάσει και το δράμα με την περιπέτεια, μια ταινία που τα περιέχει όλα.
Ευχάριστη έκπληξη ο Colin Farrell που είναι εκπληκτικός , σίγουρα στο καλύτερο ερμηνευτικά ρόλο του, ενώ επίσης και ο Brendan Gleeson δένει πολύ καλά με τον πρώτο όπου και αυτός με την σειρά του μας δίνει πολύ καλή ερμηνεία ειδικά στο δραματικό κομμάτι.
Η ταινία είναι ίσως η πιο διασκεδαστική ταινία που έχω δει μέχρι τώρα και πιστεύω ότι σίγουρα αξίζει να την δείτε.
Ελληνικός Τίτλος: Σημείο Υπεροχής
Είδος: Περιπέτεια
Σκηνοθεσία: Pete Travis
Πρωταγωνιστούν: Dennis Quaid, Matthew Fox, Forest Whitaker, Bruce McGill
Διάρκεια: 90 λεπτά
Το Vantage Point μας παρουσιάζει από οκτώ διαφορετικές οπτικές γωνίες την απόπειρα δολοφονίας κατά του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών...
Μια ταινία δράσης που αποτυπώνεται τέλεια από τον πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη Pete Travis. Με μια πρωτότυπη ,σχετικά, ιδέα και με ένα γρήγορο αγωνιώδες ρυθμό το Vantage Point γίνεται μια εντυπωσιακή ταινία δράσης που θα ζήλευαν πολλοί σκηνοθέτες για το τρόπο που το παρουσιάζει ο Travis.
Το σενάριο αρκετά έξυπνο, αν και στις πρώτες οπτικές γωνίες αρχίσαμε να βαριόμαστε. Ευτυχώς όμως πριν πάρει το έργο την κάτω βόλτα τότε η ταινία είναι που πατάει γκάζι. Γρήγορες σκηνές, μια πολύ καλή σκηνή καταδίωξης, σκηνές που χτυπάνε κόκκινο και σου κόβουν την ανάσα. Σε αυτό φυσικά εκτός από το καλό σενάριο και την άψογη σκηνοθεσία βοηθάνε και οι πολύ καλές ερμηνείες. Ξεχώρισαν ο Dennis Quaid, ο οποίος ήταν εκπληκτικός, βγαλμένος από τα παλιά και ο Forest Whitaker που συνεχίζει να εντυπωσιάζει.
Μελανό σημείο της ταινίας είναι ότι καταντάει να είναι μια τεράστια προπαγάνδα, ταινία που νομίζεις ότι χρηματοδοτείται από τον Λευκό Οίκο. Όσο και να μας το πλασάρουν ποτέ δεν θα μας κάτσει καλά ο Πρόεδρος ως "ήρωας" και "καλό παιδί"...
Ελληνικός Τίτλος: Σπαρτιάτες Για Κλάματα
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Jason Friedberg, Aaron Seltzer
Πρωταγωνιστούν: Sean Maguire, Carmen Electra, Ken Davitian, Kevin Sorbo
Διάρκεια: 84 λεπτά
Η ταινία αποτελεί παρωδία του «300»
To Meet The Spartans είναι μια από τις ελάχιστες φορές όπου η ελληνική απόδοση του τίτλου είναι πραγματικά καλύτερη από τον πρωτότυπο και αυτό γιατί πρόκειται για μια ταινία πραγματικά... για κλάματα.
Η αλήθεια είναι πως ξεκινώντας να παρακολουθήσεις μια παρωδία των Jason Friedberg και Aaron Seltzer, οι οποίοι έχουν στο βιογραφικό τους επιεικώς απαράδεκτες παρωδίες, νοητικού επιπέδου εμβρύου όπως τα Date Movie και Epic Movie, σε προδιαθέτει αρνητικά για το τι πρόκειται να παρακολουθήσεις. Αυτή τη φορά όμως οι «δύο από τους τρεις συντελεστές του Scary Movie», όπως οι ίδιοι αρέσκονται να διαφημίζουν, ξεπέρασαν τον εαυτό τους και δημιούργησαν μια παρωδία της τεράστιας περσινής εισπρακτικής επιτυχίας «300», η οποία και αποτελεί οπτικοποίηση του graphic novel του Frank Miller το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στη μάχη των Θερμοπυλών, που είναι χειρότερη από όλες τις προηγούμενες ταινίες τους μαζί.
Η ταινία, βασιζόμενη στην ιστορία των 300, αναλώνεται σε αστειάκια κατωτάτου επιπέδου τα οποία ακολουθούν ευλαβικά το τρίπτυχο «αστεία για gay-αστεία για τα ριάλιτι της αμερικανικής τηλεόρασης- αστεία με σεξουαλικά υπονοούμενα». Καμία σκηνή του έργου δεν βγάζει αβίαστο γέλιο και ακόμα και τα χορευτικά νούμερα που έχουν ενσωματωθεί στο σενάριο για να βγάλουν γέλιο, είναι τόσο άνοστα και επαναλαμβανόμενα σε άσχετες στιγμές, που όχι μόνο δεν καταφέρνουν το σκοπό τους, αλλά οδηγούν το χέρι ασυναίσθητα στο fast forward.
Οι ηθοποιοί παίζουν σαν παιδιά του δημοτικού σε σκετσάκι , ενώ ο Kevin Sorbo (ο γνωστός τηλεοπτικός Ηρακλής) φαίνεται τόσο πολύ ότι είναι απόλυτα αταίριαστος με το υπόλοιπο cast που ακόμα και η υποκριτική του προσπάθεια βγαίνει βεβιασμένη και βαριεστημένη. Η σκηνοθεσία είναι η αναμενόμενη για έργο του είδους και τα ειδικά εφε τόσο ψεύτικα που δίνουν την εντύπωση ότι φτιάχτηκαν από μέσα σε μισή ώρα.
Το έργο έχει διάρκεια 84 λεπτά, κάτι το οποίο αποτελεί και το πιο θετικό του σημείο αφού σημαίνει ότι το μαρτύριο της παρακολούθησής του τελειώνει σχετικά γρήγορα. Η εν λόγω ταινία όχι μόνο δεν αξίζει να την παρακολουθήσει κανείς στον κινηματογράφο αλλά ούτε και τα χρήματα που θα κοστίσει η ενοικίαση σε DVD.
